Gisteren heb ik net als talloze andere Nederlanders ademloos voor de TV gezeten om te kijken naar de festiviteiten rond de inhuldiging van inmiddels Koning Willem Alexander.
Het mooie was dat ik dit niet van plan was. Maar verrassingen zijn altijd het leukst vind ik.
Ik had niet gedacht dat ik zo geboeid zou kunnen zijn door een uitzending die bol stond van de rituelen.
Zelfs 220 keer ‘ZO WAARLIJK HELPE MIJ GOD ALMACHTIG/DAT BELOOF IK!’ kijken waren in mijn ogen niet saai omdat het iedere keer weer afwachten was of het wel goed ging.
Overal op social media zag ik ook mensen die net als ik onder de indruk waren door een goed geregisseerde strakke Oranje show die kon boeien en binden.
Het hoogtepunt was voor mij het moment dat Koning , Koningin en de 3 prinsesjes op het podium kwamen bij Armin van Buuren.
Het wekte de indruk dat het een spontane gebeurtenis was (dit omdat ik burgemeester Van der Laan zag telefoneren met zijn veiligheidsmensen).
Ook bedacht ik mij dat ondanks mijn eigen enthousiasme en het enthousiasme van honderden vrienden op social media de monarchie een kwetsbare zaak is.
Zoals ieder bedrijf zijn ze erg kwetsbaar. 1 misstap of fout en het kan bij wijze van spreken afgelopen zijn met de monarchie (denk aan de Lockheed affaire of de Greet Hofmans affaire).
En anders dan bij andere bedrijven of personen is authentiek zijn niet direct een pluspunt.
Het liefst moet je leven als de gemiddelde Nederlander maar ook weer niet te gewoon zijn
- Je moet hard werken
- Je moet sober leven
- maar je moet niet TE gewoon zijn.
- maar je moet ook weer niet te flamboyant zijn
- Je moet spontaan zijn
- Maar je moet niet overdreven joviaal zijn
Je kunt het dus nooit goed doen en maar het beste jezelf zijn (maar niet teveel)